පසුදින උදේ අටට විතර නැන්දාගෙන් කෝල් එකක් ආවා. ඒ වෙලාවෙත් සෙනෙහි හිටියේ මගේ ඇඳ උඩ. ෆෝන් එක වයිබ්රේට් වෙනකොට මම ඒක සයිලන්ට් කරලා ටික වෙලාවක් බලාගෙන හිටියා. ඊට පස්සේ කෝල් එක ආන්සර් කළා.
“හලෝ නැන්දේ.”
“සංජීව පුතා, සෙනෙහි හොඳින් ඉන්නවද? කෑම බීම එහෙම කනවද? කාමරේ අවුලක් එහෙම නැහැනේ?” නැන්දා ඇහුවා.
“හැමෝම හොඳින් ඉන්නවා නැන්දේ, කිසිම අවුලක් නැහැ,” මම කිව්වා.
ඒ වෙලාවෙත් සෙනෙහි මගේ උරහිසට හිස තියාගෙන කෝල් එකට ඇවිටිලි කළා. මමත් ආදරයෙන් ඇගේ හිසකෙස් අතගෑවා.
“මම තව දවස් දෙකකින් කොළඹ එනවා. සෙනෙහිගේ යූනිවර්සිටි වැඩ ටික ඔක්කොම ඉවරද?” නැන්දා ආයෙත් ඇහුවා.
ඒක අහපු ගමන් මගේ හදවත එකපාරටම වේගයෙන් ගැහෙන්න පටන් ගත්තා. “තාම පොඩි වැඩ වගයක් ඉතිරි වෙලා තියෙනවා නැන්දේ. මම හරියටම අහලා නැන්දට කියන්නම්.”
කතාව ඉවර කරලා මම ෆෝන් එක ඇඳ උඩට දැම්මා. සෙනෙහි බියෙන් වගේ මං දිහා බලාගෙන හිටියා. ඇගේ ඇස්වල පොඩි බයක් පෙනෙන්න තිබුණා.
“නැන්දා එනවලුද?” ඇය හෙමින් ඇහුවා.
“ඔව්, තව දවස් දෙකකින්ලු.”
ඇය පුංචි වෙලාවක් කිසිම කතාවක් නැතුව නිහඬවම හිටියා. ඊට පස්සේ ඇය මගේ අත තදින් අල්ලගත්තා. “අයියේ… මට දැන් හරි බයයි. ඒත්… මට ඔයා නැතුව ඉන්නත් බැහැ.”
මම ඇගේ නළලට ආදරයෙන් හාදුවක් දුන්නා. “මමත් එහෙමමයි සෙනෙහි. නමුත් නැන්දා ආවට පස්සේ නම් අපිට මේ විදිහට ඉන්න වෙන්නේ නැහැ, මේක නවත්තන්න වෙයි.”
ඇය හිස වළලා ඒක අනුමත කළා. “මම දන්නවා. ඒ නිසා… අද රෑ, අද රෑටත් මට තවත් ඕන අයියේ.”
මුළු දවස පුරාම අපි එකිනෙකාව මගහරින්න කොච්චර උත්සාහ කළත්, ඒක අපිට කරගන්න පුළුවන් වුණේ නැහැ. කුස්සියේ වැඩ කරන අතරතුරේ අපේ අත් දෙක ආයෙත් එකිනෙක ගැටුණා. කාමරයේ දොර ළඟදී ඇය මාව ළඟට ඇදලා අරගෙන ආශාවෙන් සිපගත්තා. මමත් ඇගේ තන් දෙක අතට අරගෙන හොඳට මිරිකුවා. ඒ වෙලාවෙත් ඇය බර හුස්ම පිටකරමින් හිටියේ.
“අයියේ… දවසට මේ විදිහට හැසිරෙන්න අමාරුයි. නැන්දා කවදාහරි දවසක ආපහු ආවොත්…” ඇය කල්පනාවෙන් වගේ කිව්වා.
“මම දන්නවා සෙනෙහි,” මම ඇගේ මූණ බලලා කිව්වා. “අපි රෑට බලමුකෝ.”
රෑට කෑම කන වැඩ ඔක්කොම ඉවර කරලා අපි දෙන්නා ඉක්මනටම කාමරයට ගියා. ගිහින් දොර වහලා හොඳට අගුලු දැම්මා. මේ වතාවේ නම් වැඩි කතාබහක් තිබුණේ නැහැ. ඇය කෙලින්ම මගේ ටී-ෂර්ට් එක උඩට ඇදලා ගලවලා දැම්මා. මමත් ඇගේ ඇඳුම් ටික ඉක්මනින්ම ගලවලා දැම්මා.
දැන් ඇගේ තන් දෙක සම්පූර්ණයෙන්ම නිරුවත් වෙලා. මම ඒකෙන් එකක් කටට අරගෙන හොඳට පුරවලා උරන්න පටන් ගත්තා. ඇය මගේ ඔලුවෙන් අල්ලලා තදින් තියාගත්තා. “අහ්… තදින් උරන්න අයියේ…” ඇය කෙඳිරිගෑවා.
මම ඊටපස්සේ ඇගේ කලවා අතරට අත යැව්වා. ඒ වෙකොටත් ඇගේ හුත්ත හොඳටම තෙත්වී තිබුණා. මම ඇඟිලි දෙකක් ඇතුල් කරලා හෙමින් ඉස්සරහට පස්සට කරන්න පටන් ගත්තා. ඇය වේගයෙන් මගේ අතට බර වුණා. “අයියේ… මගේ හුත්තට ඔයාගේ පයිය දාලා හයියෙන් ගහන්න…” ඇය ආශාවෙන් ඉල්ලා සිටියා.
මම මගේ කලිසම ගලවලා දැම්මා. පයිය සම්පූර්ණයෙන්ම එළියට පැන්නා. ඇය ඒක අතට අරගෙන උඩට පහළට කරන්න පටන් ගත්තා. ඊට පස්සේ ඇය මාව ඇඳ උඩට බස්සලා, මගේ පයිය එයාගේ කට ඇතුළට දාගත්තා. හෙමින් ආශාවෙන් උරනකොට මට බර හුස්මක් පිටවුණා.
ටික වෙලාවකට පස්සේ ඇය නැගිටලා උඩට ආවා. “දැන් දාන්න අයියේ. අද නම් තදින් ඕන.”
මම ඇගේ කකුල් දෙක පස්සට කරලා, මගේ පයිය ඇගේ හුත්තේ මුවදොර තැබුවා. ඊට පස්සේ එකම පාරට ඇතුළටම එල්ල කළා. ඒ පාරට ඇය වේදනාවට වගේම ආශාවට එකපාරටම කෑගැහුවා. “අහ්… ෆක්… හරිම තදයි…”
මම ඊටපස්සේ වේගයෙන් සහ තදින් ගහන්න පටන් ගත්තා. පයිය ඇගේ හුත්ත තුළට වේගයෙන් ඇතුළට පිටට ගියා. ඒ වේගයට ඇගේ තන් දෙක ඉස්සරහට පස්සට සෙලවුණා. මම නැඹුරු වෙලා ඒකෙන් එකක් කටට අරගෙන උරන අතරතුරේ, ඇය මගේ පිටට නියපොතු වලින් තදින් හූරන්න පටන් ගත්තා. “තව තදින් කරන්න… මගේ හුත්ත හොඳටම පුරවලා…” ඇය කෙඳිරිගෑවා.
මම ඇගේ කකුල් දෙක උස්සලා මගේ උරහිස් උඩට දාගෙන, තවත් ගැඹුරට ගහන්න පටන් ගත්තා. ඇය මහ හඬින් කෙඳිරිගෑවා. මම ගහන වේගය තවත් වැඩි කළා. ඒ වේගයත් සමඟ ඇගේ හුත්තෙන් නැඟුණු තෙත් ශබ්දය කාමරය පුරාම ඇසුණා. “මට දැන් යන්න හදන්නේ… තව තදින් ගහන්න අයියේ…” ඇය අමාරුවෙන් කෑගැහුවා.
මම නතර කළේ නැහැ, තවත් තදින් සහ වේගයෙන් ගැහුවා. ඇගේ තන් දෙක අතට අරගෙන හොඳට මිරිකුවා. ඒත් එක්කම ඇගේ මුළු ඇඟම වෙව්ලන්න පටන් ගත්තා. “මට යනවා… අයියේ…” ඇය කෑගැහුවා.
ඒත් එක්කම ඇගේ හුත්ත තද වෙලා මගේ පයිය තදින් මිරිකා ගත්තා. ඇය ලොකු කෑගැහිල්ලක් එක්කම උච්චස්ථානයට පත් වුණා. මටත් තවත් ඉවසගෙන ඉන්න බැරි තැන මගේ ශුක්ර තරලය ඇගේ හුත්ත ඇතුළටම මුදාහළා.
අපි දෙන්නාම එකිනෙකාගේ ඇඟ උඩට වැටී බර හුස්ම ගන්න පටන් ගත්තා. ඒ වෙනකොටත් මගේ පයිය ඇගේ හුත්ත ඇතුළේමයි තිබුණේ. ඇය මගේ උරහිසට හිස තබාගෙන හෙමින් මුමුණන්න පටන් ගත්තා.
“අයියේ… නැන්දා ආවම අපිට මොකද වෙන්නේ?”
මම ආදරයෙන් ඇගේ හිසකෙස් අතගෑවා. “මම තාම ඒ ගැන හරියටම දන්නේ නෑ. ඒත් අද රෑ නම් ටිකක් මේ විදිහටම ඉමු.”
ඇය පුංචි වෙලාවක් නිහඬව ඉඳලා, ආයෙත් කතා කළා. “මම ඔයාට හරිම ආසයි. මේක නිකන් අර වගේ සාමාන්ය දේකට වඩා ගොඩක් වැඩියි.”
මම ඇගේ තොල් මතට මගේ තොල් තද කළා. “මමත් එහෙමමයි සෙනෙහි.”
පිටතින් මුළු ගෙදරම හරිම නිහඬයි. නමුත් මම හොඳින්ම දැනගෙන හිටියා තව දවස් දෙකකින් ඒ හැම නිහඬතාවයක්ම නැති වෙලා යන බව. නැන්දා ආවම මේ හැමදේම ඉවරයි.
නමුත් අද රෑ… අද රෑ කාලය තාමත් අපිට අයිතියි.


